ಸಿದ್ದಪ್ಪಣ್ಣನ ಫೋನ್ ಕರೆ ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ರಾಮುನ ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚವೇ ಸ್ತಬ್ಧವಾದಂತಾಯಿತು. ನಾಡಿದ್ದು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಗೌರಿಯ ಮದುವೆ! ತನ್ನ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಹುಡುಗಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬಳ ಪಾಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯೇ ಅವನ ಎದೆಯನ್ನು ಸೀಳುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ತಡಮಾಡದೆ ಗ್ಯಾರೇಜ್ ಮಾಲೀಕರಲ್ಲಿ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿ, ತನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಅಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪ ಹಣವನ್ನು ಪಡೆದು ನೇರವಾಗಿ ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದ.
ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗುವ ರಾತ್ರಿ ಬಸ್ ಹತ್ತಿದ ರಾಮುನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಿದ್ದೆಯಿರಲಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಗೌರಿಯ ಮುಖ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. 'ಗೌರಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ಬೇರೆಯವರ ಪಾಲಾಗಲು ನಾನು ಖಂಡಿತ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ,' ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಶಪಥ ಮಾಡಿದ.
ಮರುದಿನ ಮುಂಜಾನೆ ಬಸ್ ಹಳ್ಳಿಯ ತಲುಪಿದಾಗ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಮದುವೆಯ ಸಂಭ್ರಮ ಎದ್ದು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಊರಿನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಯಾಣ ಮಂಟಪ ಸಿದ್ದವಾಗಿತ್ತು. ಪಟೇಲರ ಮಗಳ ಮದುವೆಯಾದ್ದರಿಂದ ಇಡೀ ಊರಿಗೆ ಊರೇ ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿತ್ತು. ರಾಮು ನೇರವಾಗಿ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗದೆ, ಶಿವಣ್ಣಗೌಡರ ತೋಟದ ಮನೆಗೆ ಹೋದ. ಅಲ್ಲಿ ಸಿದ್ದಪ್ಪಣ್ಣ ಮತ್ತು ಶಿವಣ್ಣಗೌಡರು ಇವನಿಗಾಗಿಯೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು.
ರಾಮು ಓಡಿಬಂದು ಶಿವಣ್ಣಗೌಡರ ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡ, "ಗೌಡ್ರೇ, ನನ್ನ ಗೌರಿಯನ್ನು ಬಚಾವ್ ಮಾಡಿ. ಅವಳಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಬದುಕಲ್ಲ," ಎಂದು ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕಿದ.
ಶಿವಣ್ಣಗೌಡರು ರಾಮುನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕೈಯಿಟ್ಟು, "ಧೈರ್ಯವಾಗಿರು ರಾಮು. ಪಟೇಲರು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ದಿಕ್ಕರಿಸಿ ಈ ಮದುವೆ ಮಾಡ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಗೌರಿ ಈ ಮದುವೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಮದುವೆ ನಾಳೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಇರೋದರಿಂದ, ಇವತ್ತು ರಾತ್ರಿ ರಿಸೆಪ್ಷನ್ (ವರಪೂಜೆ) ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಊರಿನ ಜನರೆಲ್ಲ ಊಟದ ಹಾಲ್ನಲ್ಲಿ ಬ್ಯುಸಿ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಾವಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಮ್ಮಿ ಇರುತ್ತದೆ," ಎಂದರು.
"ನಾನೇನು ಮಾಡಬೇಕು ಗೌಡ್ರೇ?" ರಾಮು ಆತುರದಿಂದ ಕೇಳಿದ.
"ಇವತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೊಂದು ಗಂಟೆಗೆ ಸಿದ್ದಪ್ಪಣ್ಣ ಮಂಟಪದ ಹಿಂಬಾಗಿಲಿನ ರೂಮ್ ನಂಬರ್ 3 ರ ಕೀ ತಂದುಕೊಡ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಗೌರಿ ಇರುತ್ತಾಳೆ. ನೀನು ಅವಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ತೋಟದ ಹಾದಿಯ ಮೂಲಕ ಮೈಸೂರು ರಸ್ತೆಗೆ ಬರಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿಮಗಾಗಿ ಒಂದು ಕಾರು ರೆಡಿ ಇಟ್ಟಿರುತ್ತೇನೆ. ನೀವು ತಕ್ಷಣ ಅಲ್ಲಿಂದ ದೂರ ಹೋಗಿ ಮದುವೆಯಾಗಬೇಕು," ಎಂದು ಶಿವಣ್ಣಗೌಡರು ಅಂತಿಮ ಪ್ಲಾನ್ ವಿವರಿಸಿದರು.
ರಾಮು ರಾತ್ರಿಯ ಕತ್ತಲಿಗಾಗಿ ಕಾಯತೊಡಗಿದ. ಕಾಲ ಸರಿದು ರಾತ್ರಿ 11 ಗಂಟೆಯಾಯಿತು. ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ಹಾಡು, ಸದ್ದು, ಜನಜಂಗುಳಿ ಜೋರಾಗಿತ್ತು. ರಾಮು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಹಿಂಬಾಗಿಲಿನಿಂದ ಮಂಟಪದ ಒಳಗಡೆ ನುಸುಳಿದ. ಸಿದ್ದಪ್ಪಣ್ಣ ಸನ್ನೆ ಮಾಡಿ ರೂಮ್ ನಂಬರ್ 3 ರ ಕೀ ಕೈಗಿಟ್ಟು ಕಾವಲು ಕಾಯಲು ನಿಂತರು.
ರಾಮು ನಡುಗುವ ಕೈಗಳಿಂದ ಕೀಲಿ ತೆರೆದು ರೂಮಿನ ಒಳಗೆ ಹೋದ. ಅಲ್ಲಿ ಮದುಮಗಳ ಉಡುಪಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ಗೌರಿ, ರಾಮುನನ್ನು ನೋಡಿ ನಂಬಲಾಗದೆ ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಾನೇ ಒರೆಸಿಕೊಂಡಳು.
"ರಾಮು! ನೀನು ಬಂದಿಯಾ?" ಎಂದು ಓಡಿಬಂದು ಅವನನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅತ್ತಳು.
"ಅಳಬೇಡ ಗೌರಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಬಂದಿದ್ದೀನಿ. ಬೇಗ ನಡೆ," ಎಂದು ರಾಮು ಅವಳ ಕೈ ಹಿಡಿದು ರೂಮಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕರೆತಂದ. ಆದರೆ ಅವರು ಮೂರನೇ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಕಾರಿಡಾರ್ನ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ದೊಣ್ಣೆ ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿದ್ದ ಪಟೇಲರ ಮುಖ್ಯ ಆಳು ರಂಗ ಇವರನ್ನು ನೋಡಿಯೇ ಬಿಟ್ಟ!
"ಏಯ್! ಯಾರಲ್ಲಿ... ಆ ಕಳ್ಳ ರಾಮು ಗೌರಮ್ಮನ ಕರ್ಕೊಂಡು ಓಡಿಹೋಗ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಹಿಡಿಯಿರಿ!" ಎಂದು ರಂಗ ಇಡೀ ಮಂಟಪವೇ ಕೇಳಿಸುವಂತೆ ಜೋರಾಗಿ ಕಿರುಚಿದ. ಮಂಟಪದ ಆಳುಗಳೆಲ್ಲ ಇವರ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿಬರತೊಡಗಿದರು.
------------------------------
ಮುಂದಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಏನಾಗಬಹುದು? 🤔
ಇಡೀ ಮಂಟಪದ ಜನ ಜಾಗೃತರಾಗಿರುವಾಗ ರಾಮು ಮತ್ತು ಗೌರಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಾ? ರಂಗ ಮತ್ತು ಅವನ ಗ್ಯಾಂಗ್ ರಾಮುನಿಗೆ ಏನು ಮಾಡಲಿದೆ? ಇವರನ್ನು ಪಾರು ಮಾಡಲು ಸಿದ್ದಪ್ಪಣ್ಣ ಮತ್ತು ಶಿವಣ್ಣಗೌಡರು ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಾರಾ?
👉 "ಹಸಿರು ಹಳ್ಳಿ ಹರೆಯದ ಪ್ರೇಮ – ಅಧ್ಯಾಯ 8" ಕಥೆಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗ್ ಅನ್ನು ಫಾಲೋ ಮಾಡಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಯನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿ ತಿಳಿಸಿ!
------------------------------

No comments:
Post a Comment