ಹಸಿರು ಹಳ್ಳಿ ಹರೆಯದ ಪ್ರೇಮ – ಅಧ್ಯಾಯ 3

 ರಾಮು ಗಾಢವಾದ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಿಟಕಿ ತೆರೆದು ನೋಡಿದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಆಕೃತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಅವನಿಗಾದ ಆಶ್ಚರ್ಯಕ್ಕೆ ಪಾರವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಡುಗುವ ಚಳಿಯಲ್ಲಿ, ತಲೆಗೆ ಮುಂಡಾಸು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿದ್ದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ... ಪಟೇಲರ ಮನೆಯ ಹಳೇ ಆಳು, ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಸಿದ್ದಪ್ಪ!

ಸಿದ್ದಪ್ಪ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯವನು. ಪಟೇಲರ ಮನೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಚಾರವೂ ಅವನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ರಾಮು ಅವಸರದಿಂದ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಆಚೆ ಬಂದು, "ಸಿದ್ದಪ್ಪಣ್ಣ... ಈ ಅರ್ಧರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನೀನ್ಯಾಕೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದೆ? ಯಾರಾದರೂ ನೋಡಿದರೆ ಕಷ್ಟ," ಎಂದನು ಗಾಬರಿಯಿಂದ.

ಸಿದ್ದಪ್ಪ ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡಿ, ಧ್ವನಿಯನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿ ಹೇಳಿದ, "ರಾಮು, ನಿನ್ನ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣ ಗೊತ್ತಿದ್ದಕ್ಕೆ ನಾನು ಪ್ರಾಣದ ಹಂಗು ತೊರೆದು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೀನಿ. ಸಾಯಂಕಾಲ ಪಟೇಲರು ಬಂದು ನಿನಗೆ ಬೈದು ಹೋದಮೇಲೆ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ರಂಪಾಟವೇ ನಡೆದಿದೆ."

"ಏನಾಯ್ತು ಸಿದ್ದಪ್ಪಣ್ಣ?" ರಾಮುನ ಎದೆ ಧಸಕ್ಕೆಂದಿತು.

"ಪಟೇಲರು ಗೌರಮ್ಮನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಬೈದಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ಮುಂದೆ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗುವುದು ಬೇಡ, ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇರಬೇಕು ಅಂತ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಮುಂದಿನ ತಿಂಗಳೇ ಅವಳಿಗೆ ಸಿಟಿಯ ದೊಡ್ಡ ಉದ್ಯಮಿಯ ಮಗನ ಜೊತೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಲು ಪ್ಲಾನ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ದಾರೆ!" ಎಂದು ಸಿದ್ದಪ್ಪ ಕಹಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟನು.

ಈ ಮಾತು ಕೇಳಿ ರಾಮುನ ಕಾಲ ಕೆಳಗಿನ ಭೂಮಿ ಕುಸಿದಂತಾಯಿತು. ತಾನು ಬಡವನೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಗೌರಿಯ ಜೀವನವನ್ನೇ ಪಣಕ್ಕಿಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಾಗ ಅವನಿಗೆ ಅಸಹಾಯಕತೆ ಕಾಡಿತು. "ನಾನೀಗ ಏನು ಮಾಡಲಿ ಸಿದ್ದಪ್ಪಣ್ಣ? ಗೌರಮ್ಮನಿಗೆ ನನ್ನಿಂದ ತೊಂದರೆ ಆಗೋದು ಬೇಡ," ಎಂದನು ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ.

ಸಿದ್ದಪ್ಪ ರಾಮುನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕೈಯಿಟ್ಟು, "ಧೃತಿಗೆಡಬೇಡ ಮಗನೇ. ಗೌರಮ್ಮ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ತಪ್ಪು ತಿಳಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಅವಳು ನಿನ್ನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ. ಇವತ್ತು ಸಂಜೆ ಅವಳು ಅಳುತ್ತಾ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಒಂದು ಚೀಟಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ, ಅದನ್ನು ನಿನಗೆ ತಲುಪಿಸಲು ಹೇಳಿದಳು," ಎನ್ನುತ್ತಾ ತನ್ನ ಮುಂಡಾಸಿನ ಒಳಗಿಂದ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಮಡಚಿದ ಕಾಗದದ ಚೀಟಿಯೊಂದನ್ನು ರಾಮುನ ಕೈಗಿಟ್ಟನು.

ಸಿದ್ದಪ್ಪ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದ ನಂತರ, ರಾಮು ಧಾವಂತದಿಂದ ಚಿಮಣಿ ದೀಪದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಆ ಚೀಟಿಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ ಓದತೊಡಗಿದನು. ಅದರಲ್ಲಿ ಗೌರಿ ತನ್ನ ಕೈಬರಹದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಬರೆದಿದ್ದಳು:

"ರಾಮು, ಅಪ್ಪನ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಬೇಸರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ. ನಿನ್ನ ಮುಗ್ಧತೆ ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿಡಬಹುದು, ಆದರೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಾಳೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಊರಿನ ಹಳೇ ಮಾರಮ್ಮನ ಗುಡಿಯ ಹತ್ತಿರ ನಾನು ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಬರ್ತೀನಿ. ನೀನು ನನಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತೀಯಾ ಅಲ್ವಾ?"

ಚೀಟಿ ಓದಿದ ರಾಮುನಿಗೆ ಒಂದೆಡೆ ಗೌರಿಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ನಾಳೆ ಪಟೇಲರ ಕಣ್ಣು ತಪ್ಪಿಸಿ ಅವಳನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬ ಆತಂಕ ಶುರುವಾಯಿತು. ಮಾರಮ್ಮನ ಗುಡಿಯ ಆ ಭೇಟಿ ಇವರಿಬ್ಬರ ಜೀವನವನ್ನು ಯಾವ ತಿರುವಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಿದೆ?

------------------------------

ಮುಂದಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಏನಾಗಬಹುದು? 🤔

ಪಟೇಲರ ಕಾವಲು ದಾಟಿ ಗೌರಿ ಮಾರಮ್ಮನ ಗುಡಿಗೆ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಾ? ರಾಮು ಅವಳನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೋಗಿ ಪಟೇಲರ ಆಳುಗಳ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಬೀಳುತ್ತಾನಾ? ಇವರ ಪ್ರೇಮಕಥೆಯ ಮುಂದಿನ ಹಾದಿ ಹೇಗಿರಲಿದೆ?

👉 "ಹಸಿರು ಹಳ್ಳಿ ಹರೆಯದ ಪ್ರೇಮ – ಅಧ್ಯಾಯ 4" ಕಥೆಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗ್ ಅನ್ನು ಫಾಲೋ ಮಾಡಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಯನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿ ತಿಳಿಸಿ!

------------------------------

ಹಸಿರು ಹಳ್ಳಿ ಹರೆಯದ ಪ್ರೇಮ – ಅಧ್ಯಾಯ 2

 ಗೌರಿ ಕೊಟ್ಟ ಆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನಗು ಮತ್ತು "ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್" ಅನ್ನೋ ಮಾತು ರಾಮುನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಗಿರಗಿರನೆ ಸುತ್ತುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಅಡಿಕೆ ತೋಟಕ್ಕೆ ನೀರು ಹಾಯಿಸುವುದನ್ನು ಮರೆತು, ಕೊಡಪಾನ ಹಿಡಿದು ಅವಳು ನಡೆದು ಹೋದ ದಾರಿಯನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದ. ಜೀವನದಲ್ಲೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಅವನಿಗೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಗಾಳಿ ಇನ್ನು ತಂಪಾಗಿ, ಸುತ್ತಲಿನ ಹಸಿರು ಇನ್ನು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಆದರೆ, ಈ ಸಂತೋಷದ ಆಯುಷ್ಯ ತೀರಾ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿತ್ತು.

ಅದೇ ದಿನ ಸಾಯಂಕಾಲ, ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ರಾಮು ತನ್ನ ಮನೆಯ ಮುಂಭಾಗದ ಹಜಾರದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಕತ್ತರಿ ಕಟ್ಟು ಸರಿಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ತಾಯಿ ರಂಗಮ್ಮ ಒಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಹೊರಗಡೆ ಹಠಾತ್ತನೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಾರು ಬಂದು ನಿಲ್ಲುವ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸಿತು. ಆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಕಾರು ಇರೋದು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬರೇ ಒಬ್ಬರ ಹತ್ತಿರ... ಅದೇ ಊರಿನ ಪ್ರಭಾವಿ ಪಟೇಲರು!

ಕಾರಿನಿಂದ ಇಳಿದ ಪಟೇಲರು ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ರಾಮುನ ಮನೆಯ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದು ಬಂದರು. ಅವರ ಹಿಂದೆ ಇಬ್ಬರು ಆಳುಗಳೂ ಇದ್ದರು. ಪಟೇಲರ ಮುಖ ನೋಡಿದರೆ ಇಡೀ ಊರೇ ಹೆದರುತ್ತಿತ್ತು, ಈಗ ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಕೋಪ ಎದ್ದು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

"ಏ ರಂಗಮ್ಮ! ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯಾ ಆಚೆ ಬಾ!" ಎಂದು ಪಟೇಲರು ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದರು.

ಸದ್ದು ಕೇಳಿ ರಾಮು ಮತ್ತು ತಾಯಿ ರಂಗಮ್ಮ ಇಬ್ಬರೂ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದರು. ಪಟೇಲರನ್ನು ನೋಡಿ ರಂಗಮ್ಮ ಕೈ ಮುಗಿದು, "ಬನ್ನಿ ಪಟೇಲರೇ, ಏನಾಯ್ತು? ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಸಿಟ್ಟಾಗಿದ್ದೀರಾ?" ಎಂದು ನಡುಗುವ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದಳು.

ಪಟೇಲರು ರಂಗಮ್ಮನ ಮಾತಿಗೆ ಬೆಲೆ ಕೊಡದೆ ನೇರವಾಗಿ ರಾಮುನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿದರು. "ಏಯ್ ರಾಮು! ಇವತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಬಾವಿ ಹತ್ತಿರ ಏನೋ ನಡೀತು ಅಂತೆ? ನನ್ನ ಮಗಳು ಗೌರಿ ಹತ್ತಿರ ಮಾತನಾಡೋ ಅಷ್ಟು ಧೈರ್ಯ ಬಂತಾ ನಿನಗೆ? ನಿನ್ನ ಯೋಗ್ಯತೆ ಏನು, ನಿನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆ ಎಲ್ಲ ಇರಬೇಕು ಅನ್ನೋದು ಮರೆತುಹೋಗಿದೆಯಾ?" ಎಂದು ಅಬ್ಬರಿಸಿದರು.

ರಾಮುನಿಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಏನು ಹೇಳಬೇಕೋ ತೋಚಲಿಲ್ಲ. ಇವತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಗೌರಿಯ ಕೊಡಪಾನ ಬಾವಿಗೆ ಬಿದ್ದಾಗ ತಾನು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನೇ ಯಾರೋ ಪಟೇಲರಿಗೆ ತಪ್ಪು ತಪ್ಪಾಗಿ ತಲುಪಿಸಿದ್ದರು.

"ಅದಲ್ಲ ಪಟೇಲರೇ... ಗೌರಮ್ಮನ ಕೊಡಪಾನ ಬಾವಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತ್ತು, ಅದಕ್ಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡ್ದೆ ಅಷ್ಟೇ. ಬೇರೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ," ಎಂದು ರಾಮು ವಿನಯವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ.

"ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚು!" ಎಂದು ಪಟೇಲರು ಜೋರಾಗಿ ಗದರಿದರು. "ಸಹಾಯ ಮಾಡೋ ನೆಪದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಗಳ ಹತ್ತಿರ ಸುಳಿದಾಡಿದರೆ ಕೈ ಕಾಲು ಮುರಿದು ತೋಟದ ಮೂಲೆಗೆ ಎಸೆದುಬಿಡ್ತೀನಿ, ನೆನಪಿರಲಿ. ನಿನ್ನ ಬಡತನ ನಿನಗೆ ನೆನಪಿರಲಿ ರಾಮು. ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ನನ್ನ ಮಗಳ ಆಸುಪಾಸು ಎಲ್ಲಾದರೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಮರ್ಯಾದೆ ಉಳಿಸಲ್ಲ!" ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿ, ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಕಾರು ಹತ್ತಿ ಹೊರಟುಹೋದರು.

ಊರಿನ ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯ ಇಡೀ ಗಲ್ಲಿಯವರ ಮುಂದೆ ಬಂದು ಹೀಗೆ ಬೈದು ಹೋಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ತಾಯಿ ರಂಗಮ್ಮ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕತೊಡಗಿದಳು. "ಯಾಕಪ್ಪಾ ಬೇಕು ನಮಗೆ ಇದೆಲ್ಲಾ? ನಾವು ಬಡವರು, ಅವರ ತಂಟೆಗೆ ಹೋಗಬೇಡ ಮಗನೇ," ಎಂದು ಅಳುತ್ತಾ ರಾಮುನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಬೇಡಿಕೊಂಡಳು.

ರಾಮುನ ಮನಸ್ಸು ಭಾರವಾಯಿತು. ತಾಯಿಯ ಕಣ್ಣೀರು ಮತ್ತು ಪಟೇಲರ ಆಕ್ರೋಶ ಅವನನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ನೋಯಿಸಿತು. ಆದರೆ, ಅದೇ ದಿನ ರಾತ್ರಿ ರಾಮು ಮಲಗಲು ಹೋದಾಗ, ಕಿಟಕಿಯ ಹತ್ತಿರ ಯಾರೋ ಬಂದು ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದ ಸದ್ದಾಯಿತು. ರಾಮು ಎದ್ದು ಕಿಟಕಿ ತೆರೆದು ನೋಡಿದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದವರನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನಿಗೆ ಅಚ್ಚರಿಯೋ ಅಚ್ಚರಿ!

ಮುಂದಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಏನಾಗಬಹುದು? 🤔

ರಾಮುನ ಮನೆಯ ಕಿಟಕಿಯ ಹತ್ತಿರ ತಡರಾತ್ರಿ ಬಂದ ಆ ನಿಗೂಢ ವ್ಯಕ್ತಿ ಯಾರು? ಪಟೇಲರ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ನಂತರವೂ ರಾಮು ಮತ್ತು ಗೌರಿಯ ಪ್ರೀತಿ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಾ? ಗೌರಿ ರಾಮುನ ಪರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾಳಾ?

👉"ಹಸಿರು ಹಳ್ಳಿ ಹರೆಯದ ಪ್ರೇಮ – ಅಧ್ಯಾಯ 3" ಕಥೆಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗ್ ಅನ್ನು ಫಾಲೋ ಮಾಡಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಯನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿ ತಿಳಿಸಿ!

ಹಸಿರು ಹಳ್ಳಿ ಹರೆಯದ ಪ್ರೇಮ – ಅಧ್ಯಾಯ 1

 ಮಲೆನಾಡಿನ ಆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದ ಸೌಂದರ್ಯವೇ ಬೇರೆ. ಮುಂಜಾನೆ ನಾಲ್ಕೂವರೆಗೇ ಕೋಳಿ ಕೂಗಿದರೆ, ಇಡೀ ಊರು ಎದ್ದೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಮಂಜು ಮುಸುಕಿದ ಆ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ, ಕಾಫಿ ತೋಟಗಳ ನಡುವಿನ ಮಣ್ಣಿನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಚಿಲಿಪಿಲಿ ಸದ್ದೇ ದೊಡ್ಡ ಸಂಗೀತ.

ಅದೇ ಊರಿನಲ್ಲಿ ರಾಮು ಎಂಬ ಯುವಕನಿದ್ದ. ತಂದೆ ಇಲ್ಲದ ಚೊಚ್ಚಲ ಮಗ, ತಾಯಿಯ ಜೊತೆ ಇರೋ ಒಂದು ಎಕರೆ ಅಡಿಕೆ ತೋಟ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಸಿಕ್ಕಸಿಕ್ಕ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿದ್ದ. ಹಳ್ಳಿಯ ಮುಗ್ಧತೆ, ಕಷ್ಟಪಡುವ ಗುಣ ಅವನ ರಕ್ತದಲ್ಲೇ ಇತ್ತು. ಆದರೆ, ಕಳೆದ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳಿಂದ ರಾಮುನಿಗೆ ತೋಟದ ಕೆಲಸಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಊರಿನ ಬಾವಿಯ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗುವುದೆಂದರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಕಾರಣ ಇಷ್ಟೇ, ಆ ಬಾವಿಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ನೀರು ಸೇದಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಗೌರಿ!

ಗೌರಿ ಆ ಊರಿನ ಪಟೇಲರ ಮಗಳು. ದುಡ್ಡಿನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದರೂ ಅವಳಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರ ಇರಲಿಲ್ಲ. ತಲೆ ತುಂಬಾ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂ ಮುಡಿದು, ಲಂಗ-ದಾವಣಿ ಉಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅವಳು ಬಾವಿ ಹತ್ತಿರ ನಡೆದು ಬರುವಾಗ ರಾಮುನಿಗೆ ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚವೇ ನಿಂತಂತಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳ ಕಣ್ಣಿನ ನೋಟದಲ್ಲೇನೋ ಒಂಥರಾ ಮಂತ್ರವಿತ್ತು.

ಒಂದು ದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ, ಎಂದಿನಂತೆ ಗೌರಿ ನೀರು ಸೇದಲು ಬಾವಿ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಳು. ರಾಮು ದೂರದಲ್ಲೇ ನಿಂತು ಅಡಿಕೆ ಮರಕ್ಕೆ ನೀರು ಹಾಯಿಸುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ. ಕೊಡಪಾನವನ್ನು ಬಾವಿಗೆ ಇಳಿಸುವಾಗ ಗೌರಿಯ ಕೈ ಜಾರಿ, ದಾರ ಕೈಯಿಂದ ತಪ್ಪಿ ಕೊಡಪಾನ ಬಾವಿಯೊಳಗೆ ಬಿದ್ದೇ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಗೌರಿ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡಿದಳು, ಅಲ್ಲಿ ರಾಮು ಮಾತ್ರ ಇದ್ದ.

"ಏಯ್ ರಾಮು... ಸ್ವಲ್ಪ ಇಲ್ಲಿ ಬರ್ತೀಯಾ?" ಗೌರಿ ಮೆಲ್ಲನೆ ಕರೆದಳು.

ರಾಮುನಿಗೆ ಎದೆ ಬಡಿತ ಜೋರಾಯಿತು. ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪೈಪ್ ಅಲ್ಲೇ ಹಾಕಿ, ಓಡೋಡಿ ಬಂದ. "ಏನಾಯ್ತು ಗೌರಮ್ಮ?" ಎಂದ.

"ಅದು... ಕೊಡಪಾನ ಬಾವಿ ಒಳಗಡೆ ಬಿದ್ದೋಯ್ತು. ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಗೊತ್ತಾದ್ರೆ ಬೈತಾರೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ತೆಗೆದುಕೊಡ್ತೀಯಾ?" ಎಂದು ಮುಗ್ಧವಾಗಿ ಕೇಳಿದಳು.

ಬಾವಿ ತುಂಬಾ ಆಳವಿರಲಿಲ್ಲ. ರಾಮು ತಡಮಾಡದೆ ಬಾವಿಯ ಕಲ್ಲಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೂಲಕ ಸರಸರನೆ ಕೆಳಗಿಳಿದು, ಕೊಡಪಾನವನ್ನು ತಂದು ಅವಳ ಕೈಗಿಟ್ಟ. ಕೊಡಪಾನ ಕೊಡುವಾಗ ರಾಮುನ ಕೈ ಗೌರಿಯ ಕೈಗೆ ತಗುಲಿತು. ಇಬ್ಬರ ಕಣ್ಣುಗಳೂ ಒಂದಾದವು. ಗೌರಿಯ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ನಾಚಿಕೆ ಮೂಡಿತು.

"ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ರಾಮು..." ಎಂದು ಹೇಳಿ ಗೌರಿ ಕೊಡಪಾನ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಗಡಿಬಿಡಿಯಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದಳು. ಅವಳು ಹೋದ ಮೇಲೂ ರಾಮು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತಿದ್ದ. ಅವಳ ಆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನಗು ಅವನ ಇಡೀ ದಿನವನ್ನು ರಂಗಾಗಿಸಿತ್ತು. ಆದರೆ, ತಾನು ಬಡವ, ಅವಳು ಊರಿನ ಶ್ರೀಮಂತರ ಮಗಳು ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಅವನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಪ್ರೀತಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೋ ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಹೆದರಿಕೆಯೂ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು.

 ಮುಂದಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಏನಾಗಬಹುದು? 🤔

ಗೌರಿಯ ಆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನಗುವಿನಲ್ಲೇ ತೇಲಿ ಹೋಗಿದ್ದ ರಾಮುನಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಶಾಕ್! ಅದೇ ದಿನ ಸಾಯಂಕಾಲ ಊರಿನ ಪಟೇಲರು ರಾಮುನ ಮನೆಗೆ ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ನಡೆದು ಬಂದರು. ಪಟೇಲರು ರಾಮುನ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇಕೆ? ರಾಮು ಮತ್ತು ಗೌರಿಯ ಮುಗ್ಧ ಪ್ರೀತಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾ? ಅಥವಾ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಕಮರಿ ಹೋಗುತ್ತಾ?

👉 "ಹಸಿರು ಹಳ್ಳಿ ಹರೆಯದ ಪ್ರೇಮ – ಅಧ್ಯಾಯ 2" ಕಥೆಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗ್ ಅನ್ನು ಫಾಲೋ ಮಾಡಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಯನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿ ತಿಳಿಸಿ!